Press "Enter" to skip to content

Даландавхарын ш.а.р.и.л дунд амьдардаг эр с.ү.н.с.т.э.й харьцдаг гэнэ…

Даландавхарын ш.а.р.и.л дунд амьдардаг эр с.ү.н.с.т.э.й харьцдаг гэнэ- Ё.с мэдэхгүй хүнд ёр халддаггүй -…Я.д.а.р.ч т.у.й.л.д.а.х.ы.н хирээр зарим нэгэн ё.с т.ө.р.г.ү.й э.т.г.э.э.д.ү.ү.д Даландавхар, Нарангийн энгэрийн о.р.ш.у.у.л.г.ы.н газраар яг л гэр орондоо байгаа юм шиг т.э.н.ү.ү.ч.л.э.х нь элбэг. Эдгээр ш.а.р.и.л т.о.н.о.г.ч.и.д бараг л хүн ү.х.э.х.э.д б.а.я.р.л.а.д.а.г гэвэл х.и.л.с.д.ү.ү.л.с.э.н болохгүй биз. Тэгвэл чимээгүй хотод байнгын оршин суугч ч бас байдаг аж. Тэр өөрийгөө с.ү.н.с, х.и.й ү.з.э.г.д.э.л.т.э.й харьцаж сурсан хэмээн томров.

Тиймээс б.у.г ч.ө.т.г.ө.р.ө.ө.с ч айдаггүй гэнэ. Түүнийг нэгэн хүн зааж өгсөн бөгөөд Зурагтын эцсийн автобусны буудал дээр а.р.х.и.н.ы ш.и.л т.у.ш.а.а.г.а.а.д зогсож байхад нь бяцхан төлбөртэйгээр доорх ярилцлагыг авлаа.- Чи ингэхэд өмнө нь мэдээж тодорхой нэр хаягтай л байсан биз дээ? Хэт нутаг хаана байв, хэн гээч хүний ү.р вэ?- Надаас ингэж асуусан хүн гаралгүй олон жил болжээ. Би мэдээж ш.а.р.и.л дотроос т.ө.р.ө.ө.г.ү.й нь ойлгомжтой ш дээ.

Би Амгалангийн унаган хүүхэд. Доржсүрэнгийн Баатар гэдэг нэртэй байлаа. 1965 онд төрсөн, 1992 онд аав, ээж хоёр минь цувраад ө.ө.д болсон. Би гэж б.ү.т.э.л.г.ү.й а.м.ь.т.а.н гэртээ а.р.х.и.д.а.ж байгаад ш.а.т.а.а.ч.и.х.с.а.н. Тэгээд хашаагаа хэдхэн т.ө.г.р.ө.г.ө.ө.р зараад а.р.х.и.д.ч.и.х.с.а.н. Тэр цагаас хойш т.р.а.н.ш.е.й.г.а.а.р гэр хийж, х.о.г түүж амьдарсаар ирлээ. Сүүлийн гурван жилд нь зуны урин дулааныг Далан давхарт ө.н.г.ө.р.ө.ө.ж байна. – Чи ганцаараа явдаг юм уу?- Ер нь л ганцаараа даа.

Өвөлдөө т.р.а.н.ш.е.й.д.а.а о.л.у.у.л.а.а болчихдог. Найзуудтайгаа намар сэрүүн орохоор л у.у.л.з.а.н.а шүү дээ. – За тэр яахав. Яагаад ш.а.р.и.л дунд амьдрах болсон тухайгаа яриач?- Би аав, ээж хоёроо а.л.д.с.а.н гэдгээ түрүүн хэлсэн байх аа. Би тэр хоёроосоо салаад маш хүнд байсан. О.р.ч.л.о.н х.о.р.в.о.о дээр о.р.ь ганцаараа үлдсэн болохоор сав л хийвэл ийшээ ирээд ш.а.р.и.л.ы.н.х нь өмнө у.й.л.а.а.д суучихдаг байсан. Нэг удаа хоёр шил а.р.х.и.т.а.й ирээд у.у.ж с.у.у.г.а.а.д т.а.с.р.а.а.д уначихаж.

Шөнө сэрээд Даландавхарт байгаагаа мэдсэн. Эргэн тойрноо хартал бөөн ү.х.д.э.л.ү.ү.д явж байгаа нь х.а.р.а.г.д.с.а.н. Тэд намайг т.о.й.р.о.о.д зогсчихсон. Над руу ойртож байгаа нь мэдрэгдсэн. Гэтэл эцэг, эх хоёр минь гэнэтхэн гараад ирсэн. Тэд нөгөө ү.х.д.э.л.ү.ү.д.и.й.г “З.а.й.л.ц.г.а.а” хэмээн х.ө.ө.ж байсан. Тэгснээ надад “Чи л а.й.х.г.ү.й бол чамайг яаж ч чадахгүй” гэж хэлсэн. Би з.о.р.и.г.л.о.о.д босоод очсон. Нэгийг нь ц.о.х.и.о.д авахад х.и.й хоосон зүйл болох нь тодорхой болсон.

Гэхдээ чи тэднийг ямар а.й.м.а.а.р дүр төрхтэй гэж бодно оо. Намайг аав, ээж хоёрын минь с.ү.н.с Даландавхараас гаргаж өгч байлаа. – Өдөр болохоор харагддаггүй биз дээ?- Өдөр болохоор харагдахгүй. – Хэдийнээс эхэлж а.й.х.а.а б.о.л.ь.ж байнгын оршин суугч нь болов?- Олон дахин ирсээр байгаад ерөнхийдөө а.й.х.а.а больсон. Тэгээд л зуны цагт бол хоночихдог болсон. Энд гэдэс ц.а.т.г.а.л.а.н байдаг юм ш дээ. А.р.х.и ү.н.э.г.ү.й. Идэх у.у.х юм үнэгүй. Хүмүүс их.

Надаас а.й.г.а.а.д ойртдоггүй юм.- Чамайг ш.а.р.и.л дотор амьдардаг гэсэн үнэн үү?- Үнээн. Хэсэг хүмүүс нэг ш.а.р.и.л.ы.г т.о.н.о.ч.и.х.с.о.н юм. Тэгээд л я.с.ы.г нь гаргаж хаяад тэнд нь ороод х.э.в.т.ч.и.х.с.э.н. – С.ү.н.с.н.э.э.с нь а.й.г.а.а.г.ү.й х.э.р.э.г үү?- С.ү.н.с нь байхгүй болчихсон юм аа.- Юу гэсэн үг вэ?- С.ү.н.с нь о.р.ш.у.у.л.г.ы.н газар уддаггүй юм аа. Нэг тийшээгээ яваад а.л.г.а болчихдог. Бодвол т.а.м руу, эсвэл х.о.й.д т.ө.р.л.ө.ө олоод явдаг биз.

– Тэгвэл аав, ээжийн чинь с.ү.н.с бий юу?- Аавын с.ү.н.с хоёр жил болоод а.л.г.а болчихсон. Ээжийн минь с.ү.н.с одоо хүртэл надад х.о.р.г.о.д.о.о.д байж л байгаа. Намайг нэгмөсөн хүрээд и.р гээд дууддаг юм. Өөрөөр хэлбэл “ү.х” гэж байхгүй юу(инээв).- Тэгээд ү.х.ь.е гэж боддог уу? – Чи намайг ү.х.ү.ү.л.ж яах гээв. Цаг нь болоогүй бол их б.у.у.г.а.а.р б.у.у.д.с.а.н ч үхэхгүй. Гэхдээ энэ өвөл эндээ у.н.т.а.ж байгаад л ч.а.д хийчих санаатай(инээв).- Ч.ө.т.г.ө.р ш.у.л.м.а.с гэж байдаг уу?- Байна аа. Байлгүй яахав. М.у.у.х.а.й дүртэй.

Намайг х.о.р.л.о.х гээд чаддаггүй юм. А.й.в.а.л х.о.р.л.о.г.д.о.н.о. Эс а.й.в.а.л тэд яаж ч чадахгүй. Оройд а.в.с.н.а.а.с.а.а гараад нилээд явчихна. Үүр цайхаас өмнө үнэгэн харанхуйгаар л и.р.ц.г.э.э.д.э.г.- Тэгвэл сайн с.ү.н.с ч гэх юм уу даа…?- Бас л байдаг. Тэд маш хурдан а.л.г.а болдог. Ээж, аав хоёрын минь с.ү.н.с сайн л даа.- Чи ү.х.э.э.д ямар с.ү.н.с болох бол?- Х.у.ц.а.в аа. Чамд ямар хамаатай юм? Би ч.ө.т.г.ө.р болоод энэ б.а.я.ч.у.у.д.ы.г… гээд тас тас х.ө.х.ө.р.с.ө.ө.р х.о.л.г.ү.й дүнсийх чимээгүй хотын зүг явж одлоо…

More from ӨгүүллэгMore posts in Өгүүллэг »

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Уг контент нь хамгаалагдсан бодно