Press "Enter" to skip to content

Төв аймгийн Галтбадрах с.у.м одоогийн Заамар с.у.м.ы.н нутагт Өлийн даваанд Өсгий м.а.а.р.а.м.б.а ү.х.с.э.н хүнийг а.м.ь о.р.у.у.л.с.а.н х.а.ч.и.р.х.а.л.т.а.й түүх

  1. Хаврын нэгэн өдөр Өсгий м.а.а.р.а.м.б.а Булган аймгийн Хангалаас Хүрээ орохоор шавь нарынхаа хамт модон тэрэгтэй явжээ. Тэд Төв аймгийн Галтбадрах с.у.м одоогийн Заамар с.у.м.ы.н нутаг Өлийн даваагаар Борогчин (тэр үед хүн н.у.т.а.г.л.у.у.л.д.а.г) гэдэг газрын урд талаар өнгөрөхөд шинэхэн орсон цасан дээгүүр явсан үхэр тэрэгний мөр дээр дуссан д.у.с.а.л ц.у.с байхыг хараад хөсгөө зогсоож

‘Энэ мөн х.а.ч.и.н юм даа. А.м.ь.д хүний ц.у.с байна” хэмээн хэлээд хүн тавьдаг газар очиход саяхан тавьсан жирэмсэн эмэгтэй хүн байхыг хараад майхнаа бариад хоёр т.э.в.н.э (з.ү.ү) гаргаж, олон я.с уулзах руу нь х.а.т.г.а.х.а.д тэр ү.х.с.э.н эмэгтэй аажмаар а.м.ь.с.г.а.л.а.н хөдөлгөөн оржээ.

Өсгий м.а.а.р.а.м.б.а тэр э.м.э.г.т.э.й.г тэргэн дээрээ тавиад үхэр тэрэгний мөр дагаж явсаар Байц хэмээх уулын ард байгаа айлд очиход гэрт нь олон хүн цугларч л.а.м нар о.х.и.н.ы ц.э.э.р.и.й.г нь г.а.р.г.а.х.а.а.р уншлага ү.й.л.д.э.ж байжээ.

О.х.и.н.ы эцэг эхэд о.х.и.н чинь с.э.р.г.э.ж а.м.ь о.р.с.о.н гэдгийг хэлэхэд Доржсүрэнгийн Баажав гэдэг 18 настай о.х.и.н.ы э.ц.э.г э.х у.й.л.ж хайлан Өсгий м.а.а.р.а.м.б.а.а.с з.у.у.р.ч, с.ү.й.д м.а.й.д болоход Өсгий м.а.а.р.а.м.б.а о.х.и.н.ы г.э.д.э.с дэх хүүхэд эхийнхээ г.о.л.ы.г атгаад ухаан а.л.д.у.у.л.с.н.ы.г х.а.т.г.а.ж т.а.в.и.у.л.л.а.а. Харин х.ү.ү.х.э.д нь гарахдаа эрхий х.у.р.у.у.н.ы.х нь өндөг н.ү.х.т.э.й г.а.р.н.а шүү хэмээн ярьжээ. . .

2. Түүхийн ухааны доктор О. Намнандорж гуай а.м.ь.д с.э.р.ү.ү.н ахуйдаа монгол орныхоо олон аймаг с.у.м.д.а.а.р явж дээрхийн ижил ж.и.г.т.э.й с.о.н.и.н явдлуудыг сонирхон судалдаг байжээ. Нэгэн удаа Хэнтийн Дадалд очоод тус с.у.м.ы.н н.а.м.ы.н дарга байсан Чойдоржтой хөдөө явжээ. Тэд явсаар нэгэн байшинд хүрэхийн сацуу нар шингэж байлаа.

Байшин нь зүүн урд буландаа тал нь н.у.р.ч.и.х.с.а.н пийшинтэй юм байж. Тэнд г.а.л т.ү.л.ч.х.э.э.д э.л.д.в.и.й.г х.ү.ү.р.н.э.ж с.у.у.т.а.л байшингийнх нь гадаа учиргүй олон хүүхэд ш.у.у.г.и.л.д.а.а.д явчхаж. Бүр жаахан хүүхэд хүртэл ход ход и.н.э.э.х нь сонсогджээ. Тэгтэл л хаалга онгойгоод ирж. Намнандорж гуай,

— Хүүе тэр хүүхдүүд ороод ирлээ гэж. Нөгөө хоёр нь (нэг нь жолооч) инээх шуугихыг нь сонсохоос олж харахгүй байжээ. Нөгөө хоёрыг харсаар байтал асаж буй мод х.и.й агаарт х.ө.ө.р.ч явсаар хаалгаар гарч байв. Тэг тэгсээр байшинд т.а.г х.а.р.а.н.х.у.й болов…

Тэдгээр хүүхдүүд цөм маш жижигхэн, ерөөс х.у.в.ц.а.с.г.ү.й ш.а.л.д.а.н байсан. Нэг нь и.н.э.э.д а.л.д.а.н а.с.а.ж буй модноос ш.ү.ү.р.э.н автал бусад нь бүгд дагасан… гэж буцаж явах замдаа Намнандорж гуай ярьсан байдаг. .

More from ӨгүүллэгMore posts in Өгүүллэг »

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Уг контент нь хамгаалагдсан бодно