Press "Enter" to skip to content

Энэ аманд хоёр х.и.л.э.н.ц.э.т а.м.ь.т.а.н бие биеэ б.а.р.ь.ж а.в.с.а.н байх бий. хоёулыг нь д.а.р.а.х номын и.д ш.и.д буулгасан. Бодвол хоёулаа т.о.н.и.л.с.о.н биз…

Баянхонгор аймгийн бөмбөгөр, Заг с.у.м.ы.н зааг нутаг ямбатны нурууны ар хормойд, Байдрагийн голын эрэг дээр баруун хойш харсан х.а.р х.а.в.ц.л.ы.н амны б.я.ц.х.а.н дэвсэг дээр нэгэн с.у.в.а.р.г.а бий. Мөнөөх х.а.в.ц.л.ы.г нутгийнхан ‘а.л.м.а.с.т хавцал’ гэж нэрлэдэг гэлцдэг. Эрт цагт Байдраг голын сав газрын нэгэн хэсэг нутагт а.л.м.а.с гэгч а.й.м.ш.и.г.т.а.й амьтан болж тэр хавийн айл амьтан д.ү.р.в.э.н д.а.й.ж.ж.э.э.

Эндэхийн нэг малчин хошуу ноёндоо болсон явдлын тухай айлтгажээ. Тэрхүү а.л.м.а.с.ы.г яаж дарах тухай яриа шуугиан болж байтал нэгэн эрдэм номтой м.э.р.г.э.н л.а.м н.о.м.ы.н и.д ш.и.д.э.э.р дарж болно гэж а.й.л.д.ж.э.э. Тэгэхдээ хөтчөөс гадна юунаас ч а.й.д.а.г.г.ү.й. зориг зүрхтэй, х.э.р б.а.р.г.и.й.н х.ү.ч.т.э.н.д д.и.й.л.д.э.х.г.ү.й бяр тэнхээтэй хүн дагуулж явна гэж гэнээ.

А.й.д.а.г.г.ү.й хүн олдохоор бяр муутай, бяртай хүн олдохоор а.й.м.х.а.й байсан гэнэ. Ийнхүү таарч тохирох хүн олдохгүйд хүрч хэрэв тийм хүн олдвол ш.а.н хөлс х.а.й.р.л.а.х.г.ү.й гэж хошуу нутгаар зар тараан э.р.ж с.у.р.ч байтал Байдраг голын эхээс нэгэн их бяртай, а.й.ж үзээгүй мундаг хүн иржээ.

Тэр эрийг хошуу ноён дуудаж уулзаад х.ө.л.с.ө.н.д нь юу авахыг асуухад намайг нэг сайн цадтал хоол өгөөрэй. Түүнээс өөр юм авахгүй. Би сайн цадвал бяр ордог юм гэжээ. Ингээд явах у.н.а.л.г.а хөсгийг бүгдийг бэлдэж бяртай хүнд өгөхөөр зам зуураасаа хамгийн том ирэг олж аваачаарай гэж ноёны сангаас хэдэн лан мөнгө өгч явуулжээ.

Тэд зам зуурын хоньтой айл бүрээс сурагласаар санаанд таарах том ирэг шилж аваад хавцлын аманд үдийн үед бууж хонио т.ө.х.ө.ө.р.ч түүний м.а.х, г.э.д.э.с дотор, т.о.л.г.о.й ш.и.й.р бүгдийг ч.а.н.а.ж мөнөөх х.ү.ч.и.т эрдээ өгч и.д.ү.ү.л.э.э.д бяр орж байна уу гэж асуухад нөгөө нь жаахан орж байх шиг байна гэж гэнэ ээ.

— Одоо чи о.т.о.х газраа оч! Энэ нарийн хавцлын аман дээр ж.а.л.г.а дотор б.э.л.д.э.э.д сайн харж бай. Орой харуй бүрий болоход цаад руу чинь хүн г.э.т.э.л х.ү.н б.и.ш, м.а.л гэтэл м.а.л биш нэг а.м.ь.т.а.н я.н.з бүрийн дуу гаргасаар ирэх вий. Н.у.у.г.д.а.ж байгаад сайн б.а.р.ь.ж а.в.с.н.а.а мэдэгдээрэй. Би эндээс номын х.ү.ч.э.э.р чамайг дэмжинэ шүү гэж хэлжээ.

Ингээд бяртай хүнээ явуулсны дараа л.а.м өөрөө олбог дэвсгэрт тухлан сууж жижиг ширээ тавьж номоо дэлгэн уншиж хонх д.а.м.р.ы.н дуу гаргаж нүд амаа хөдөлгөн э.р.х.э.э ү.л.э.э.ж ийш тийш ш.а.в.х.ч.и.н шороо т.а.р.н.и.д.а.ж цацаж байжээ. Х.ү.ч.и.т эр очих газартаа хүрээд хүлээж байтал нэгэн х.а.ч.и.н амьтан хэлсэн ёсоор ирэхэд гэнэт б.а.р.ь.ж а.в.а.х.а.д д.о.г.ш.и.н, х.у.м.с хуруу х.у.р.ц, хөнгөн ш.а.л.м.а.г амьтан о.р.и.л.ж ч.а.р.л.а.с.а.а.р б.а.р.и.л.ц.ж.э.э.

Х.ү.ч.и.т э.р “б.а.р.ь.ж авсан шүү” гэж х.а.ш.х.и.р.ч хэлээд унагаж босгон, унаж босон явсаар хоёулаа газрын уруу ойртон ирэхэд нөгөө л.а.м хамаг ном судраа х.а.я.а.д ‘Т.а.в.ь.ж болохгүй” гэж хэлээд ундуй сундуй а.л.г.а болов. Хүчит эр нөгөө а.м.ь.т.а.н.т.а.й мөр мөрөн дээрээсээ б.а.р.и.л.ц.а.ж хоёр талаараа ээлжлэн т.о.н.г.о.р.ч у.н.а.г.а.ж ч.а.д.а.х боловч үсрэн босох нь түргэн учир алдчих гээд амаргүй байжээ.

Т.о.н.г.о.р.ч у.н.а.г.а.х бүр э.л.э.г х.а.в.и.р.г.а.н дээр х.ү.ч.т.э.й ө.в.д.ө.г.л.ө.н д.э.л.с.с.э.э.р байхад хааяа х.а.в.и.р.г.а нь х.у.г.а.р.ч байх шиг санагдаж байсаар хөдөлгөөн нь у.д.а.а.ш.и.р.ч х.ү.ч нь м.у.у.д.с.а.а.р ү.х.ж.э.э. Нөгөө эр дээр нь дарж амарч сууж байгаад унтчихжээ. Нэг мэдэхэд нар дээр хөөрсөн байхад сэрээд босоход л.а.м, хөтөч хоёр б.а.р.а.а с.у.р.а.г ү.г.ү.й, харин хэрэглэж байсан юм нь байж байна гэнэ.

Тогоолж байсан газраа ирж өөрийн болон бусдын аяганы хийцтэй уут савыг н.э.г.ж.и.ж и.д.э.ж у.у.х юм эрж суутал нөгөө хоёрын очсон айлаас л.а.м.ы.н явуулсан хоёр хүн иржээ. Цагаан нэхий дээл нь энд тэнд у.р.а.г.д.с.а.н, ш.а.л.д.а.н бие нь ц.у.х.у.й.с.а.н хүдэр эрээс а.й.г.а.а.д тэд а.й.г.а.а.д морин дээрээсээ буухгүй ц.э.р.в.э.ж байхад нь болсон явдлаа хэлээд л.а.м, хөтөч хоёроо сураглавал танай тэр л.а.м чинь бид хоёрыг явуулж

“Энэ аманд хоёр х.и.л.э.н.ц.э.т а.м.ь.т.а.н бие биеэ б.а.р.ь.ж а.в.с.а.н байх бий. хоёулыг нь д.а.р.а.х номын и.д ш.и.д буулгасан. Бодвол хоёулаа т.о.н.и.л.с.о.н биз. Үзээд ир гэж бид хоёрыг явуулсан гэжээ.

Л.а.м.ы.н а.й.л.д.с.а.н х.и.л.э.н.ц.э.т а.м.ь.т.д.ы.н. нэг нь а.м.ь.д байхад ирсэн хоёр хүн дотроо и.х.э.д с.э.ж.и.г.л.э.н б.о.л.г.о.о.м.ж.и.л.ж байжээ. Гэтэл ирсэн хүний нэг нь энэ чинь манай аавын сайн нөхөр м.а.н.г.а.р Гэмпил гуай мөн шиг байна гэж таньсан юм гэнэ билээ.

Гэмпил нэртэй тэр хүчит эр урт х.у.м.с.т.а.й, булчин шөрмөстэй, х.а.л.и.у.р.с.а.н үстэй а.м.ь.т.н.ы нэг хэмээн өөрийгөө нэрлүүлж, хувцас биеэ а.л.м.а.с.т у.р.у.у.л.с.а.н учир а.м.ь.т.а.н х.ү.н.э.э.с э.м.э.э.ж шөнө явсаар гэртээ ирсэн гэнэ. Тэр даруй а.л.м.а.с.ы.г д.а.р.с.а.н уг газарт хүн ц.у.г.л.а.р.ч шавар чулуу ө.р.ж с.у.в.а.р.г.а барьсан түүхтэй гэдэг юм. . .

More from ӨгүүллэгMore posts in Өгүүллэг »

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Уг контент нь хамгаалагдсан бодно