Press "Enter" to skip to content

Баянхонгорын Гурванбулагийн уугуул Жаргал эл с.о.н.и.н т.о.х.и.о.л.д.л.ы.г ярьсан юм. Жараад оны эхэн үеийн х.э.р.э.г болохоор тухайн үедээ нэлээд д.а.л.д.х.а.н ш.у.у.г.и.с.а.н гэдэг юм…

Х.у.д.а.л, ү.н.э.н нь мэдэгдэхгүй элдэв чамин зүйлээр х.о.р.в.о.о т.у.н б.а.я.н ажээ. Баянхонгорын Гурванбулагийн уугуул Жаргал эл с.о.н.и.н т.о.х.и.о.л.д.л.ы.г ярьсан юм. Жараад оны эхэн үеийн х.э.р.э.г болохоор тухайн үедээ нэлээд д.а.л.д.х.а.н ш.у.у.г.и.с.а.н гэдэг юм. А.р.г.а.г.ү.й л дээ. Тэр цагт хаалттай н.и.й.г.э.м байсан болохоор тэр бүгдийг иргэдээсээ т.а.с н.у.у.н.а шүү дээ. Тэр дундаа энэ б.у.г ч.ө.т.г.ө.р.и.й.н асуудал бүр х.о.р.и.о.т.о.й байсан нь мэдээж.

Юун б.у.г ч.ө.т.г.ө.р, юу яриад яваа юм бэ л гэнэ шүү дээ. Гэхдээ б.у.г ч.ө.т.г.ө.р, х.и.й ү.з.э.г.д.л.и.й.н талаар яриа гарахгүй байна гэж харин ё.с.т.о.й үгүй байсан бололтой. Яагаад гэвэл ямар нэгэн юм байгаад байгаа х.э.р.э.г л дээ. О.г.т о.р.г.ү.й юмны талаар хүмүүс ярихгүй нь ойлгомжтой.

Олны ү.г о.р.т.о.й гэдэг нь ингэж ч гарсан байхыг ү.г.ү.й.с.г.э.х.г.ү.й л дээ. Тэр үед хэл а.м.а.н.д орохгүйн тулд ийм юмыг их л и.т.г.э.с.э.н нэгэндээ, э.с.х.ү.л зөвхөн халуун ам бүл дотроо я.р.ь.д.а.г байжээ. Тэр үед Жаргал зургаадугаар ангийн бяцхан хүүхэд байжээ. Зуны амралт эхэлсэн тул х.ө.д.ө.ө.г.и.й.н хүүхдийн нэгэн адил гэр о.р.н.ы.х.о.н.д.о.о т.у.с.а.л.ж х.о.н.ь, х.у.р.г.а э.р.г.ү.ү.л.э.х.э.э.р х.а.р.ь.ж.э.э.

Х.ө.д.ө.ө.г.и.й.н х.ү.ү.х.д.ү.ү.д.и.й.н ажил ямар барагдах биш. Зуны даалгавар энэ тэр гээд бас бус юм байх. Эрвээхэй, цэцэг хатаах, ө.в.с ургамал түүх, зурам а.г.н.а.х, э.в.э.р т.у.у.р.а.й т.ү.ү.х гээд яриавал ө.ч.н.ө.ө.н юм буй. Цэцэг, эрвээхэйг ч яахав, б.о.с.о.н с.у.у.н, орон гаран х.и.й.ч.и.х.н.э л дээ. У.с.а.н.д явахын хооронд л б.а.р.ь.ж, түүгээд номын з.а.в.с.а.р х.а.в.ч.у.у.л.ж о.р.х.и.д.о.г билээ.

Харин зурам а.г.н.а.х гэж ажил бий дээ. Хоёулаа юм уу хэд хэдээрээ явбал дээр нь мэдээж билээ. Яг ийм х.э.р.г.э.э.с болоод Жаргал с.а.а.х.а.л.т айлын ах, дүү хоёр х.ө.в.г.ү.ү.н.т.э.й хамтарч зурамны 100 а.р.ь.с.а.а бэлдэхээр болжээ. Тэр үеийн хүүхдүүдэд томчууд б.у.у б.а.р.и.у.л.а.х биш. Бас өнөөгийн шиг х.а.в.х, с.а.а.л.ь б.а.й.х.г.ү.й. Тэгэхээр голдуу у.р.х.и, у.с ц.у.т.г.а.х а.р.г.а.а.р л н.а.м.н.а.н.а шүү дээ.

Тэд ийнхүү зурам а.г.н.а.ж эхэлжээ. Заримдаа у.л.а.й.р.а.х.а.а.р.а.а үдшийн б.ү.р.и.й т.а.с.а.р.т.а.л явдаг юм байх. Ингэж явсаар нэг өдөр бүр орой болчихсон тул хоёр найзындаа хонох болсон байна. Одоогийнх шиг б.и.ш тул утас ш.ө.р.м.ө.с.ө.ө.р холбоо б.а.р.и.н.а, гэрийнхэндээ дуулгана гэж байх биш дээ. Хар, цагаан чимээгүй хоночихдог нь х.у.у.л.ь юм. Тийм нэгэн х.о.н.о.л.т таарсан байна.

Хоёр найз нь т.э.р.с.х.э.н бөгөөд хавар нэг б.ү.с.г.ү.й дүүтэй болоод б.а.я.р.л.а.ж байтал тэр нь ямар нэг ө.в.ч.н.ө.ө.р ө.н.г.ө.р.ч.и.х.ж.э.э. Тэр талаар тэр хоёроос л сонссон байна. Ингээд гурвуулаа гэрийн баруун хаяагаар зэрэгцээд х.э.в.т.э.э.д өгөхгүй юү. Мэдээж найзынх нь аав, ээж тэгээд тэр гурав тавуулаа байсан нь мэдээж. Нэг мэдсэн чинь н.я.л.х х.ү.ү.х.э.д у.й.л.а.а.д байх шиг болжээ.

Н.о.й.р.о.н.д.о.о харам бага н.а.с хэдий ч тийм х.а.ч.и.н юм сонсохоор с.э.р.ч.и.х.г.ү.й юү. Тэгээд ажвал э.ц.э.г, э.х.и.й.н.х нь тэр х.а.в.и.а.с сонсогдоод байжээ. Бүр н.я.р.а.й х.ү.ү.х.э.д х.ө.х.ө.ө нэхэж буй мэт ч.а.р.л.а.н байхын з.э.р.э.г.ц.э.э аав, ээж хоёр нь ч, хоёр найз нь ч о.г.т а.ж.р.а.х.г.ү.й у.н.т.а.ц.г.а.а.ж байжээ. А.р.г.а.а б.а.р.а.а.д найзаа татсан авч “Яах гээд байгаа юм?” гэхээс өөр үг с.о.н.с.о.о.г.ү.й аж.

Ингээд а.р.а.й.х.и.й.ж үүр ц.а.й.л.г.а.а.д гэрийн з.ү.г одсон бөгөөд аав, ээждээ энэ талаар дурсвал “Нээрээ чамд хэлэхээ м.а.р.т.а.ж о.р.х.и.ж. Базарынх хавар о.х.и.н.т.о.й болоод а.л.д.ч.и.х.с.а.н юм. Дахиж битгий х.о.н.о.ж бай” гээд ө.н.г.ө.р.с.ө.н гэдэг. Сонсохноо с.о.н.и.н юм шүү. Н.а.с.т.а.й.ч.у.у.д х.а.ч.и.н х.а.ч.и.н юм ярихыг алийг тэр г.э.х.э.в. Миний сайн т.а.н.ь.д.а.г нэгэн э.м.г.э.н тун с.о.н.и.н юм ярьсан бөгөөд бас л багадаа нэг н.а.й.з.ы.н.д.а.а х.о.н.о.ж.э.э.

Шөнө д.а.в.с.а.г с.у.л.л.а.х.а.а.р гарч ирээд о.р.о.н.д.о.о о.р.о.х гэтэл о.р.н.ы.х нь э.х, а.в.д.р.ы.н хоорондох бяцхан зайд нэг хүүхэд тоглоод сууж байхыг харчихаад у.х.а.а.н а.л.д.ч.и.х.с.а.н гэж билээ. Нэг мэдсэн чинь айлынхан у.с ш.ү.р.ш.и.н б.а.р.и.н түүнийг с.э.р.э.э.ж байжээ. С.э.р.с.н.и.й.х нь дараа “А.й.н.а гэж бодоод чамд хэлээгүй юм. Х.а.р.а.н.х.у.й шөнө ганцааранг чинь явуулалтай биш. Тэгээд чамайг у.н.т.ч.и.х болов уу гээд ө.н.г.ө.р.ө.ө.ч.и.х.с.ө.н билээ.

Манайх бага о.х.и.н.о.о а.л.д.а.а.д у.д.а.а.г.ү.й юм. Тоглох д.у.р.т.а.й газар нь тэр л дээ. Бидэнд м.э.д.э.г.д.э.ж, ү.з.э.г.д.д.э.г.г.ү.й ч гадны хүмүүст х.а.р.а.г.д.а.а.д байдаг юм билээ. Энэ талаар ганц чи ч биш хэд хэдэн х.ү.н ярьсан юм. Рэгзэн ө.в.г.ө.н юманд явчихаад и.р.д.э.г.г.ү.й. А.й.м.а.г.т яваа гэнэ лээ. Ирэхээр нь нэг сайн а.р.г.а.л.у.у.л.а.х.г.ү.й бол болохгүй нь ээ” гэж байсан хэмээх яриа санагдав. Тэр байтугай л юм сонсогддог доо. Б.у.г ч.ө.т.г.ө.р, х.и.й үзэгдлийн алин болохыг хэн мэдэхэв…

More from ӨгүүллэгMore posts in Өгүүллэг »

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Уг контент нь хамгаалагдсан бодно